Showing: 1 - 2 of 2 RESULTS

Pelvic Floor

1) What is the Pelvic Floor?

The pelvic floor is like a hammock of muscles in the lower part of the pelvis, a muscular “cradle” that extends from the pubic symphysis to the coccyx and supports the pelvic viscera: the bladder, the uterus and the rectum.

The pelvic floor contributes to:

  • The support of the pelvic viscera (bladder, uterus and rectum)
  • Bladder and bowel continence
  • Core stability
  • Normal sexual intercourse
  • Pregnancy and childbirth
  • Breathing

 

 

2) Pelvic Floor Dysfunctions and their symptoms

Pelvic floor dysfunctions refer to the inability to contract, relax, or coordinate the pelvic floor muscles.

  • Urinary incontinence

Any unwanted loss of urine is considered incontinence and can be effectively treated with the help of a qualified physical therapist.

It is distinguished into incontinence by effort, urge incontinence and mixed type, where both forms coexist.

Stress incontinence is characterized by loss of urine during normal activities that increase the intra-abdominal pressure (coughing, laughing, running).

Urge incontinence is characterized by a strong and frequent urge to urinate, a feeling that the person does not have the time to find the right place, at which point urine loss occurs.

 

  • Urination disorders

The need to “push” when urinating, the need to visit the toilet frequently as a precaution, interrupting the flow of urine, are all signs of pelvic floor dysfunction.

 

  • Bowel disorders

Constipation, incomplete bowel movements, pushing during bowel movements, having to change positions or use one’s hand during bowel movements, and passing gas during movements such as bending over and lifting weights, all indicate pelvic floor muscle dysfunction.

 

  • Pelvic organ prolapse

The descent and bulge of the pelvic viscera into the vaginal canal, usually due to the relaxation of the muscles and ligaments that hold them in their normal position.

 

  • Sexual dysfunctions

An overactive pelvic floor (tight and inflexible muscles) can lead to painful intercourse (dyspareunia), while an underactive pelvic floor (weak muscles, lack of coordination) can contribute to difficulty in pleasure and orgasm.

 

  • Chronic pelvic pain

Discomfort or pain in the pelvic and/or low back area lasting more than 6 months is usually associated with an overactive pelvic floor.

 

 

3) Risk Factors

 

  • Multiple pregnancies
  • Childbirth
  • Obesity
  • Chronic cough (chronic respiratory disease, smoking)
  • Professions with frequent heavy lifting
  • Surgical procedures (hysterectomy)
  • Hormonal changes (drop in estrogen, menopause)
  • Loss of normal lumbopelvic rhythm
  • Dysfunctions of the lumbar spine
  • Chronic poor posture
  • Chronic constipation

 

4) Why Kegel exercises are not enough

The advice “do Kegel exercises” or “go Pilates” is often heard, given especially to women after childbirth, but it is not always correct.

It has been shown that 33% of women, when asked to activate their pelvic floor, push down and lengthen their muscles, instead of pulling them up, cranially.

Furthermore, there are many dysfunctions of the pelvic floor that do not require strengthening the muscles but relaxing them or retraining their coordination as a whole.

So, Kegel exercises are not always the solution, and they may even worsen the existing problem.

The Pilates method has very good results in general strengthening and especially of the cpre, but the muscles of the pelvic floor do not work individually.

This means that when there is dysfunction in the pelvic floor, it is important to first see a qualified physiotherapist, focus on rehabilitation and re-education of the pelvic area and gradually return to any activity.

 

5) The Physical Therapy session

A pelvic floor rehabilitation program usually lasts 12 weeks and requires the active participation of the patient, as well as her consistency.

Our first meeting includes the documentation of the patient’s health record, educating her on pelvic floor anatomy (with models, videos, pictures), helping her become aware of these muscles in her own body (through guided meditation, visualization, self-awareness), giving her thorough information about the assessment method (external, intravaginal, via biofeedback) and having her written consent that she is aware and receptive to the procedure.

After evaluating all structures involved in thedysfunction of the pelvic floor, we proceed with the rehabilitation program, the retraining of the pelvic floor muscles and their gradual integration into daily activities.

 

6) My personal Holistic approach

In conjunction with the pelvic floor rehabilitation and re-education program, there is an opportunity to look at other aspects of the lifestyle that affect overall health and well-being and work on gradual changes in a holistic way. Changes in diet, sleep and rest, exercise, general body posture, contact with nature, interpersonal relationships, etc., can be achieved through tools such as such as yoga, meditation and mindfulness, Craniosacral therapy, holistic nutrition, therapeutic massage, women’s circles and others healing modalities.

 

Επανεκπαίδευση πυελικού εδάφους

 

  • 1 στις 3 γυναίκες εμφανίζουν ακράτεια ούρων κατά τη διάρκεια της ζωής τους
  • Πρόπτωση πυελικών οργάνων εμφανίζεται σε ποσοστό έως και 50% των γυναικών που έχουν αποκτήσει παιδιά
  • Σε γυναίκες που δεν έχουν παιδιά – έως 60% θα έχουν κάποια σημαντικά συμπτώματα ουροδόχου κύστης / εντέρου ή πόνου
  • Περίπου το 20% των γυναικών ηλικίας 18-50 ετών θα παραπονεθεί για χρόνιο πυελικό πόνο
  • Ένα 10-20% αντιμετωπίζει δυσπαρευνία- πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή
  • Όλες οι γυναίκες κάποια στιγμή θα περάσουν από την εμμηνόπαυση

 

Το πυελικό έδαφος είναι το κέντρο μας ως θηλυκά όντα και τις περισσότερες φορές δεν του δίνουμε τη φροντίδα που του αξίζει.

 

Τι είναι το πυελικό έδαφος;

Το πυελικό έδαφος είναι σα μία αιώρα από μύες στο κάτω τμήμα της λεκάνης, μια μυϊκή «κούνια» που εκτείνεται από την ηβική σύμφυση μέχρι τον κόκκυγα και υποστηρίζει τα πυελικά σπλάχνα: την κύστη, τη μήτρα και το ορθό.

πυελικό έδαφος

Το πυελικό έδαφος συμβάλλει:

  • Στην υποστήριξη των πυελικών σπλάχνων (κύστη, μήτρα και ορθό)
  • Στην εγκράτεια της κύστης και του εντέρου
  • Στη σταθεροποίηση του κορμού
  • Στη φυσιολογική σεξουαλική επαφή
  • Στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό
  • Στην αναπνοή

Συμπτώματα δυσλειτουργίας

Οι δυσλειτουργίες του πυελικού εδάφους αναφέρονται στην ανικανότητα για σύσπαση, χαλάρωση ή συντονισμό των μυών του πυελικού εδάφους.

  • Ακράτεια ούρων

Οποιαδήποτε μη επιθυμητή απώλεια ούρων, θεωρείται ακράτεια και μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με τη βοήθεια εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή.

Διακρίνεται σε ακράτεια από προσπάθεια, ακράτεια έπειξης και μεικτού τύπου, όπου συνυπάρχουν και οι δυο μορφές.

Η ακράτεια από προσπάθεια χαρακτηρίζεται από απώλεια ούρων κατά τη διάρκεια φυσιολογικών δραστηριοτήτων που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση (βήχας, γέλιο, τρέξιμο). Η ακράτεια  από έπειξη χαρακτηρίζεται από έντονη και συχνή επιθυμία για ούρηση, αίσθηση ότι δεν προλαβαίνει να βρεθεί στον κατάλληλο χώρο, οπότε και επέρχεται η απώλεια ούρων. Η ακράτεια ούρων επηρεάζει 1 στις 3 γυναίκες. Όσο μεγαλύτερης ηλικίας είναι η γυναίκα, τόσο πιο συχνά εμφανίζεται η ακράτεια έπειξης, ενώ στις νεότερες ηλικίες παρατηρείται περισσότερο η ακράτεια από προσπάθεια.

  • Διαταραχές ούρησης

Η ανάγκη να «σπρώξω» κατά την ούρηση, η ανάγκη να επισκέπτομαι συχνά την τουαλέτα προληπτικά, το να διακόπτω τη ροή της ούρησης, είναι όλα ενδείξεις δυσλειτουργίας του πυελικού εδάφους.

  • Διαταραχές κένωσης εντέρου

Η δυσκοιλιότητα, η ατελής εκκένωση εντέρου, το να σπρώχνω κατά την εκκένωση, το να πρέπει να αλλάζω θέσεις ή να χρησιμοποιώ το χέρι μου κατά την εκκένωση και η απώλεια αερίων σε κινήσεις όπως το σκύψιμο και η άρση βαρών, δείχνουν δυσλειτουργία των μυών του πυελικού εδάφους.

  • Προπτώσεις πυελικών οργάνων

Η προβολή και πτώση των πυελικών σπλάχνων μέσα στο κολπικό κανάλι, που συνήθως οφείλεται στη χαλάρωση των μυών και των συνδέσμων που τα συγκρατούν στη φυσιολογική τους θέση, λέγεται πρόπτωση. Ο επιπολασμός των προπτώσεων κυμαίνεται 30% στο γυναικείο πληθυσμό.

πυελικό πρόσπτωση διαταραχές

  • Σεξουαλικές δυσλειτουργίες και θέματα που σχετίζονται με την έμμηνο ρύση.

Ένα υπερδραστήριο πυελικό έδαφος (σφιχτοί και ανελαστικοί μύες) μπορεί να οδηγήσει σε επώδυνη επαφή (δυσπαρευνία), ενώ ένα υποδραστήριο πυελικό έδαφος (αδύναμοι μύες, έλλειψη συντονισμού) μπορεί να συμβάλλει σε δυσκολία απόλαυσης και οργασμού. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν την ακούσια σύσπαση ή σπασμό του πυελικού εδάφους ως απόκριση στην κολπική ή πρωκτική διείσδυση, πόνο στην περιοχή του κόλπου ή του αιδοίου, επώδυνες κράμπες περιόδου ή πόνο στην περίοδο (δυσμηνόρροια) και δυσκολία στην εισαγωγή ή τη χρήση ορισμένων προϊόντων εμμήνου ρύσεως.

  • Χρόνιο πυελικό άλγος

Δυσφορία ή πόνος στην περιοχή της λεκάνης και ή της μέσης που διαρκεί περισσότερο από 6 μήνες, συνήθως σχετίζεται με ένα υπερδραστήριο πυελικό έδαφος.

λεκάνη πυελικό έδαφος

Προδιαθεσιακοί παράγοντες

  • Πολλαπλές εγκυμοσύνες
  • Τοκετός
  • Παχυσαρκία
  • Χρόνιος βήχας (χρόνιο αναπνευστικό νόσημα, κάπνισμα)
  • Επαγγέλματα με συχνή άρση βαρών
  • Χειρουργικές επεμβάσεις (υστερεκτομή)
  • Oρμονικές αλλαγές (πτώση οιστρογόνων)
  • Απώλεια φυσιολογικού οσφυοπυελικού ρυθμού
  • Δυσλειτουργίες της οσφυικής μοίρας
  • Χρόνια λάθος στάση σώματος
  • Χρόνια δυσκοιλιότητα

Γιατί οι ασκήσεις Kegel δεν αρκούν

Ακούγεται συχνά η συμβουλή «κάνε ασκήσεις Kegel» ή «κάνε Pilates» ειδικά σε γυναίκες μετά τον τοκετό, όμως δεν είναι πάντοτε σωστή.

Έχει αποδειχθεί ότι το 33% των γυναικών σπρώχνουν προς τα κάτω και επιμηκύνουν αντί να τραβούν προς τα πάνω, κρανιακά τους μύες του πυελικού εδάφους, όταν τους ζητείται να ενεργοποιήσουν το πυελικό τους έδαφος. Ακόμη, υπάρχουν πολλές δυσλειτουργίες του πυελικού εδάφους που δε χρήζουν ενδυνάμωσης των μυών, αλλά χαλάρωσής τους ή επανεκπαίδευσης του συντονισμού τους σαν ενιαίο σύνολο.

Άρα, η λύση δεν είναι πάντα οι ασκήσεις Kegel και μπορεί μάλιστα να επιδεινώσουν ένα υπάρχον πρόβλημα.

Η μέθοδος Pilates έχει πολύ καλά αποτελέσματα στη γενική ενδυνάμωση και ιδιαίτερα του κορμού, αλλά οι μύες του πυελικού εδάφους δε δουλεύουν μεμονωμένα.

Αυτό σημαίνει ότι όταν υπάρχει δυσλειτουργία στο πυελικό έδαφος, είναι σημαντικό να απευθυνόμαστε πρώτα σε εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή, να επικεντρωνόμαστε στην αποκατάσταση και επανεκπαίδευση της περιοχής και να χτίζουμε σταδιακά την επιστροφή σε κάθε δραστηριότητα.

Η φυσικοθεραπευτική συνεδρία

Ένα πρόγραμμα επανεκπαίδευσης του πυελικού εδάφους διαρκεί συνήθως 12 εβδομάδες και απαιτείται η ενεργή συμμετοχή της ασθενούς, καθώς και η συνέπειά της.

Η πρώτη μας συνάντηση περιλαμβάνει τη λήψη εκτενούς ιστορικού, την εκπαίδευση της ασθενούς σχετικά με την ανατομία του πυελικού εδάφους (με προπλάσματα, βίντεο, εικόνες), βοήθεια στη συνειδητοποίηση των μυών αυτών στο δικό της σώμα (με καθοδηγούμενο διαλογισμό, οραματισμό, αυτo-ψηλάφηση), ενδελεχή ενημέρωσή της για τον τρόπο αξιολόγησης (εξωτερικά, ενδοκολπικά, μέσω biofeedback) και έγγραφη συγκατάθεσή της ότι είναι ενήμερη και δεκτική στη διαδικασία.

Μετά από αξιολόγηση όλων των δομών που εμπλέκονται στη δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους, προχωράμε σε πρόγραμμα αποκατάστασης και επανεκπαίδευσης των μυών του πυελικού εδάφους και στη σταδιακή ενσωμάτωσή τους στις καθημερινές δραστηριότητες.

Η προσωπική μου ολιστική προσέγγιση

Συνδυαστικά με το πρόγραμμα αποκατάστασης και επανεκπαίδευσης του πυελικού εδάφους, ρίχνουμε φως και σε άλλες πτυχές του τρόπου ζωής που επηρεάζουν τη γενική υγεία και ευεξία και δουλεύουμε μαζί τις σταδιακές αλλαγές, με ολιστικό τρόπο. Αλλαγές στον τρόπο διατροφής, ύπνου και ξεκούρασης, άσκησης, γενικότερης στάσης σώματος, επαφής με τη φύση, διαπροσωπικών σχέσεων κλπ., μπορούν να επιτευχθούν μέσω εργαλείων όπως η yoga, ο διαλογισμός και το mindfulness, η Κρανιοϊερή θεραπεία, η ολιστική διατροφή, η θεραπευτική μάλαξη, τεχνικές χαλάρωσης, οι κύκλοι γυναικών και πολλών άλλων.